ღვიძლის, ფილტვების, კუჭის და ნაწლავების გარეცხვის შემდეგ მობალზამეები
მათ ათავსებდნენ ნიტრონში (კონსერვანტი მარილი რომელიც ნესტს შთანთქავს )
რაც მათ გამოაშრობს. სხვა ორგანოებისაგან განსხვავებით გული სხეულში რჩებოდა.
ეს იმიტომ, რომ ეგვიპტელთა წარმოდგენით გული იყო გონებისა და გრძნობების
ცენტრი და გარდაცვლილს იგი საიქიოში გამოადგებოდა.
როდესაც შინაგანი ორგანოები სხეულიდან ამოღებული იყო, მათ ათავსებდნენ ღრმა კანოპებში (ეს ქილები გამოიყენებოდა შინაგანი ორგანოების შესანახად. კანოპების თავსახურებზე გამოსახული იყო ოთხი ღმერთის სახე, რომელთაც ,,ჰორის ოთხ შვილს” (four sons of Horus)-ს ეძახდნენ.
ბალზამირების ტექნიკა დროთა განმავლობაში იცვლებოდა და მობალზამეებმა დაიწყეს გამომშრალი შინაგანი ორგანოების სხეულში დაბრუნება. მიუხედავად ამისა მყარი ხის, ან ქვის კანოპები მაინც იმარხებოდა მუმიასთან ერთად, რათა სიმბოლურად დაეცვათ შინაგანი ორგანოები.
იმსეტი, (Imsety) ადამიანის თავიანი რმერთი, მფარველობსღვიძლს.
ხაპი, (Hapy) ბაბუინის თავიანი ღმერთი, მფარველობდა კუჭს.
დუამუტეფი, (Duamutef) ტურის თავიანი ღმერთი, მფარველობდა კუჭს.
ქებეჰსენუეფი, (Qebehsenuef) შევარდნის თავიანი ღმერთი, მფარველობდა ნაწლავებს.
ეს არის ისისის კვანძი (sis knot), ამულეტი, რომელიც იცავს სხეულს.
ეს არის ამულეტი, რომელიც გარდაცვლილს გაწონასწორებულს ტოვებს შემდეგ სიცოცხლეში.
დაინტერესდა: 841 | კომენტარი : 1
გააზიარე და დაალაიქე
სიახლე: 37
კომენტარი: 48
რეპუტაცია: 77
